Od maja obowiązują nowe zasady minimalnego poziomu dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy

,

Od maja obowiązują nowe zasady minimalnego poziomu dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy 

Po dwóch latach uzgodnień zostało wydane nowe rozporządzenie w sprawie dywersyfikacji – regulacja uwzględniła cześć oczekiwań branży oraz część wątpliwości interpretacyjnych, które były problematyczne przy prowadzonych postępowaniach administracyjnych.  

W dniu 24 kwietnia 2017 r. Rada Ministrów wydała nowe Rozporządzenie w sprawie minimalnego poziomu dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy (Dz.U.2017.902), które określiło minimalny poziom dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy na okres kolejnych 10 lat (2017 – 2026) oraz szczegółowy sposób ustalania ich poziomu. Nowa regulacja ustaliła obowiązki dla przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się obrotem gazem ziemnym z zagranicą. Spółki obrotu posiadające koncesję OGZ zostały zobowiązane do dywersyfikacji kierunków dostaw gazu w przypadku dokonywania importu gazu. Nowe uwarunkowania wprowadziły nową definicję importu i  nabycia wewnątrzwspólnotowego. Konfederacja Szwajcarii oraz państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) zostały wyłączone z importu. W jednakowy sposób zostało potraktowane nabycie wewnątrzwspólnotowe. Rozporządzenie wprowadziło również definicję źródła dostarczanego gazu uwzględniając gaz dostarczany za pomocą sieci gazowej, w sposób inny niż za pomocą sieci gazowej oraz drogą morską w stanie skroplonym. W praktyce obejmuje to szeroki zakres importu.

Uwzględniając strukturę dostarczania gazu do Polski, minimalny poziom dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy uwzględnia okres obowiązywania kontraktu jamalskiego, przez co wprowadza maksymalny udział gazu ziemnego importowanego przez przedsiębiorstwo energetyczne z jednego źródła w danym roku kalendarzowym, który nie może być wyższy niż: 70% – w latach 2017-2022 i 33% – w latach 2023-2026. Szczegółowy wzór kalkulacji udziału uwzględnia ilość gazu ziemnego importowanego z jednego źródła w stosunku do całkowitej ilość gazu ziemnego importowanego przez przedsiębiorstwo energetyczne w danym roku kalendarzowym (w MWh). Kalkulacja procentowego udziału bierze pod uwagę również całkowitą ilość gazu ziemnego nabytego wewnątrzwspólnotowo oraz wydobytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wraz ilość gazu wywiezionego z terytorium kraju.

Z uwagi na zastrzeżenia do dotychczasowej regulacji wprowadzono wyłączenia z obowiązku dywersyfikacji dla importu z wykorzystaniem terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu oraz nabytego wewnątrzwspólnotowo z wykorzystaniem przesyłu zwrotnego (w kierunku przeciwnym do fizycznego na dwukierunkowych punktach połączenia międzysystemowego) z UE, EFTA – EOG z możliwością uwzględnienia ich przy wyliczeniu w/w udziału.

Niestety z uwagi na utratę mocy obowiązywania starego rozporządzenia z dnia 24 października 2000 r. (Dz. U.2000.1042) nowa regulacja wprowadziła specjalne zasady rozliczenia obowiązku w roku bieżącym. Rozporządzenie obowiązuje od 9 maja 2017 r.